70’s disco in de UB

In een roze hotpants en met een blonde krullenpruik op lig ik op een brancard. Terwijl ik - met mijn hoofd naar beneden – de trap op word gedragen probeer ik vrolijk lachend ‘Mr. Blue Sky’ te playbacken. De vier mensen die mij dragen verliezen om de beurt hun grip omdat ze hun ogen op de camera gericht houden. En: Actie! Dit wiebelige geheel moet straks de studentenstad Groningen promoten, dus we doen ons best het er zo gezellig mogelijk uit te laten zien. Voor ons trommelen twee studenten met een lepel op een pan, achter ons wordt een roeiboot aangevallen door opblaasbeesten. Nee, dit is geen droom, dit zijn de opnames van een lipdub in de Groningse UB.

Mr. Blue Sky

‘Mister Blue Sky, please tell us why you had to hide away for soooo long, soooo long.’ Ik denk niet dat dit nummer van Electric Light Orchestra ooit nog uit mijn hoofd gaat. Op de trap, in de wc’s, op het plein, iedereen neuriet en zingt het mee ‘want we moeten natuurlijk wel onze tekst kennen.’ En er moet natuurlijk vaak geoefend worden om de honderden studenten die meedoen precies op het juiste moment op de juiste plek het juiste te laten doen: abseilen vanaf het plafond, Stef Stuntpiloot in de lift, stijldansen in de studiezaal en schermen in de gang. Alles moet in één keer goed gaan. Dat is het idee van een lipdub: de hele film wordt opgenomen in één shot. Dat betekent weinig montage achteraf, maar hééél vaak oefenen van tevoren.

Het resultaat

Moe van het vele wachten staan we met 200 man in een collegezaal. Het voordeel van dat ene shot is dat we gelijk het resultaat kunnen bekijken: een vrolijke en kleurrijke film, waarin het Groninger studentenleven van alle kanten belicht wordt. Binnenkort zal de film op internet te zien zijn om de laatste twijfelende studenten naar Groningen te lokken. Hopelijk voor deze nieuwe lichting is er over een paar jaar weer een verse lipdub nodig. Het maken van zo’n film is net het echte studentenleven: een belevenis met achter elke deur een onverwachte wending!